Geri Bir çocuğun başka çocuklar için hayal ettiği şehir

Bir çocuğun başka çocuklar için hayal ettiği şehir

 

Diyarbakır’da bir araya gelen çocuklardan hayallerindeki şehirleri çizmeleri istendiğinde, kâğıtlarda okullar, hastaneler, oyun parkları ve çocukların kendilerini güvende hissedebilecekleri yerler belirdi. Ancak çocuklardan biri, kendisi için bir şehir hayal etmenin ötesine geçti. Başka çocukların güven içinde yaşayabileceği bir yer düşledi.

Büyük bir yeşil kâğıdın üzerinde bir okul, hastane, ambulans, polis aracı, evler ve ağaçlar şekillenmeye başladı. Bir oyun parkı da vardı. Ancak çizimin büyük bir bölümü, çocukların kendilerini güvende ve korunmuş hissetmek için ihtiyaç duydukları unsurlara odaklanıyordu.

Bu, çocukların başka çocukların bir gün yuvası olmasını umut ettikleri bir şehirdi.

Bu çizim, Avrupa Konseyinin İsveç tarafından finanse edilen “Türkiye’de Refakatsiz Göçmen Çocukların Korunmasının Güçlendirilmesi” projesi kapsamında, 24 Ekim 2026 tarihinde Diyarbakır’da düzenlenen “Aynı Gökyüzü Altında: Çocuk Hakları Buluşması” sırasında ortaya çıktı. Etkinlikte çocuklar, haklarına saygı duyulan şehirler hayal etmeye ve bu hakların kendileri için ne ifade ettiğini çizimler ve sohbetler aracılığıyla anlatmaya davet edildi.

Çocuklar fikirlerini paylaşırken, içlerinden bir erkek çocuk, günlük yaşamları güvensizlik ve belirsizlik içinde geçen diğer çocukları düşünmeye başladı. O ve arkadaşları, bu çocukların yaşadığı zorluklara odaklanmak yerine farklı bir gelecek hayal ettiler: Çocukların okula gidebildiği, sağlık hizmetlerinden yararlanabildiği, özgürce oyun oynayabildiği ve kendilerini güvende hissedebildiği bir gelecek.

Çizimlerine neden bir okul ekledikleri sorulduğunda, çocuk, çocukların eğitim alabilecekleri bir yere ihtiyaç duyduğunu anlattı. Hastane ve ambulans sağlık hizmetlerine erişimi, polis aracı ise çocukların güvenlik ve korunma isteğini temsil ediyordu. Oyun parkı da korkmadan oyun oynayabilmenin özgürlüğünü simgeliyordu.

Çocuğun aklında, şiddetten kaçmaya çalışan ve bu süreçte türlü tehlikelerle karşılaşan çocuklar da vardı. Kendi yaşında oyunları, maceraları ve keşfedeceği yeni yerleri düşünebilecekken, o başka çocukların nasıl hayatta kalabileceklerini, yardım alabileceklerini ve eğitimlerine devam edebileceklerini düşünüyordu.

Bir de ağaçlar vardı.

Çocuk, bombardımanların yol açtığı yıkımı ve bunun doğa üzerindeki etkilerini düşünmüştü. Aklını kurcalayan bir soru vardı:

“Ya orada bir daha hiç ağaç yetişmezse?”

Bunun üzerine çocuklar, hayallerindeki şehri yeşilliklerle doldurdular. Binaların ve yolların arasında ağaçlara, bitkilere ve hayvanlara da yer açtılar.

Çocuğun kaygısı yalnızca çatışmaların ortasında yaşayan çocuklarla ilgili değildi. Çatışmalar sona erdiğinde onları nasıl bir dünyanın bekleyeceğini de düşünüyordu. Hayal ettiği yer, yaşamın yeniden yeşerebildiği bir şehirdi.

Bu etkinlik, Türkiye’deki çocukların haklarını nasıl anlamlandırdıklarını da gösterdi. Onlar için çocuk hakları, yalnızca soyut ilkelerden ibaret değildi; günlük yaşamlarını ve geleceklerini şekillendiren unsurlardı.

Diyarbakır’da refakatsiz göçmen çocuklarla İl Çocuk Hakları Komitesi üyesi çocukları bir araya getiren buluşma, farklı geçmişlere sahip çocukların düşüncelerini paylaşmalarına, birbirlerini dinlemelerine ve her çocuğun kendisini güvende ve korunmuş hissedebileceği bir gelecek hayal etmelerine imkân tanıdı.

Çocukların düşüncelerini özgürce ifade edebilmelerine alan açan etkinlik, Avrupa Konseyinin çocuk odaklı yaklaşımının temel bir ilkesini de yansıtıyordu: Çocukları hak sahibi bireyler olarak görmek, görüşlerini dinlemek ve söylediklerini ciddiye almak.

Etkinliğe katılan çocuklar, barışa, güvenliğe ve ayrımcılığın olmadığı bir yaşama dair umutlarını el yazısıyla hazırladıkları mesajlarla da paylaştılar. Bu mesajlardan birinde şöyle yazıyordu:

“Her çocuğun güven ve barış içinde, onurlu bir biçimde yaşama hakkı vardır.”

 

DİYARBAKIR, TÜRKİYE 20 KASIM 2026
  • Diminuer la taille du texte
  • Augmenter la taille du texte
  • Imprimer la page