Prehistoryczne malarstwo jaskiniowe to sztuka pierwszych Europejczyków. Pojawiło się w Europie 42 tysiące lat temu i w niektórych regionach kwitło aż do wczesnej epoki żelaza. Od chwili, gdy w 1902 r. naukowcy uznali za autentyczne malowidła z jaskini Altamira w Hiszpanii, sztuka prehistoryczna stanowi ważny zasób kulturowy i turystyczny Europy, jako pierwszy znaczący przejaw kulturowej, społecznej i symbolicznej ekspresji człowieka.

Dziedzictwo

Każdego roku blisko 3,1 miliona turystów odwiedza miejsca, w których pierwsi mieszkańcy Europy tworzyli swą transcendentalną sztukę naskalną, pełną symboliki związanej z wierzeniami religijnymi i odniesień do przyrody. Początkowo była to sztuka naturalistyczna, ale później pojawiły się w niej także elementy symboliczne i abstrakcyjne, które ponownie artyści zaczęli stosować dopiero na początku XX wieku. Składa się z przedstawień figuratywnych i schematycznych oraz abstrakcyjnych kształtów nanoszonych metodą rysowania, malowania lub odbijania na ścianach jaskiń, schronisk skalnych i wychodni skalnych, a także na niektórych budowlach megalitycznych.

Podróżowanie dzisiaj

W Europie istnieje ponad 200 stanowisk sztuki naskalnej dostępnych dla turystów: w Norwegii, Szwecji, Portugalii, Gruzji, Azerbejdżanie, Francji, Hiszpanii oraz we Włoszech. Wiele z nich to niewielkie obiekty, ale są też takie, w których malowidła występują w dużej liczbie, a infrastruktura turystyczna jest mocno rozbudowana. Turyści mogą oglądać doskonałej jakości zdjęcia przedstawiające wnętrza jaskiń i schronisk skalnych, co pozwala podziwiać sztukę bez narażania na zniszczenie oryginalnych stanowisk, zwiedzanie których jest ograniczone do kilku osób dziennie albo w ogóle wykluczone.