KPT-ja shkurtimisht

 

Parandalimi i keqtrajtimit të personave që u është mohuar liria në Evropë

KPT-ja organizon vizita në vendet e ndalimit për të vlerësuar trajtimin e personave të cilëve u është mohuar liria. Këto vende përfshijnë burgjet, vendet e ndalimit për të rinjtë, rajonet e policisë, qëndrat e ndalimit për imigrantë, spitalet psikiatrike, shtëpitë e kujdesit social, etj.

Delegacionet e KPT-së kanë akses të pakufizuar në vendet e ndalimit dhe gëzojnë të drejtën e lëvizjes brenda këtyre ambienteve pa kufizim. Ata intervistojnë privatisht personat të cilëve u është mohuar liria dhe komunikojnë lirshëm me çdokënd që mund të japë informacion.

Pas çdo vizite, KPT-ja i dërgon një raport të detajuar shtetit përkatës. Ky raport përfshin informacionin e mbledhur nga KPT-ja si dhe rekomandimet, komentet dhe kërkesat e saj për informacion. KPT-ja kërkon dhe një përgjigje të detajuar për çështjet që ngrihen në raport. Raportet dhe përgjigjet janë pjesë e dialogut të vazhdueshëm me shtetet përkatëse.

Emri i plotë i KPT-së është “Komiteti Evropian për Parandalimin e Torturës dhe Trajtimit ose Dënimit Çnjerëzor ose Degradues”. Këtu theksohen dy tipare të rëndësishme: së pari, është organ evropian, dhe së dyti, mbulon jo vetëm “torturën”, por dhe një gamë të gjerë situatash të cilat mund të çojnë në “trajtim ose dënim çnjerëzor ose degradues”.

 

 "KPT-ja shkurtimisht

 

 Konventa europiane për parandalimin e torturës dhe dënimeve ose trajtimeve çnjerëzore ose poshtëruese

 

 Normat e KPT-së

Vizitat

Vizitat kryhen nga delegacionet, të cilat zakonisht përbëhen nga disa anëtarë të KPT-së, të shoqëruar nga anëtarë të stafit të Sekretariatit të Komitetit dhe, nëse është e nevojshme, edhe nga ekspertë si dhe nga përkthyes.  

Delegacionet e KPT-së kryejnë vizita në mënyrë periodike (në përgjithësi një herë në katër vjet), por kur është e nevojshme organizohen edhe vizita shtesë “ad hoc”.

Komiteti duhet të njoftojë shtetin përkatës që ka në plan të kryejë një vizitë. Pas këtij njoftimi, delegacioni i KPT-së mund të shkojë në çdo vend ku qëndrojnë personat të cilëve u është mohuar liria, në çdo kohë dhe pa njoftuar.

Bashkëpunimi dhe konfidencialiteti

Parimet e bashkëpunimit dhe konfidencialitetit mishërohen në Konventën ndërkombëtare mbi bazen e së cilës është krijuar KPT-ja.

  • Bashkëpunimi me autoritetet kombëtare është në qëndër të punës së KPT-së,  pasi qëllimi është mbrojtja e personave të cilëve u është mohuar liria dhe jo dënimi i shteteve për abuzimet.
  • Konfidencialiteti është një tjetër karakteristike e punës së KPT-së: informacioni i mbledhur nga Komiteti, raportet e tij dhe përgjigjet e qeverive janë në parim konfidenciale. Pavarësisht nga kjo, një pjesë e mirë e informacionit rreth punës së KPT-së është në sferën publike.

Botimet

  • Vetë shteti mund të kërkojë botimin e raportit të KPT-së, së bashku me përgjigjen e tij. Deri tani, pjesa më e madhe e shteteve kanë kërkuar t’i botojnë këto dokumente.  
  • Nëse një shtet nuk bashkëpunon ose refuzon të përmirësoje situatën në përputhje me rekomandimet e KPT-së, Komiteti mund të vendosë të bëjë një deklaratë publike.
  • KPT-ja përpilon gjithashtu raportin e përgjithshëm mbi aktivitetet e saj, i cili botohet një herë në vit.

Struktura e KPT-së

  • Anëtarët e KPT-së janë ekspertë të pavarur dhe të paanshëm dhe vijnë nga përvoja të ndryshme ku përfshihen juristë, mjekë si dhe specialistë në fushën e burgjeve ose të policisë.  
  • Për çdo shtet palë zgjidhet një anëtar nga Komiteti i Ministrave i Këshillit të Evropës. Anëtarët veprojne në kapacitetin e tyre individual (d.m.th. ata nuk përfaqësojnë shtetin nga i cili janë zgjedhur). Për të garantuar më tej pavarësinë e tyre, anëtarët nuk vizitojnë Shtetin nga i cili janë zgjedhur.
  • Sekretariati i KPT-ës është pjesë e Këshillit të Evropës.

Historiku

  • KPT-ja është krijuar në bazë të “Konventës Evropiane për Parandalimin e Torturës dhe Trajtimit ose Dënimit Çnjerëzor dhe Degradues” të Këshillit të Evropës, e cila ka hyrë në fuqi në vitin 1989.
  • Ajo bazohet në Nenin 3 të Konventës Evropiane të të Drejtave të Njeriut, e cila përcakton që “askush nuk duhet të jetë objekt torture ose trajtimi ose dënimi çnjerëzor ose degradues”.
  • KPT-ja nuk është një organ hetimor, por ofron një mekanizem parandalues jo-gjyqësor për mbrojtjen e personave që u është mohuar liria nga tortura dhe forma të tjera të keqtrajtimit. Në këtë mënyrë, KPT-ja plotëson punën gjyqësore të Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut.

Ratifikimet

  • Konventa është ratifikuar nga të 47 shtetet anëtare të Këshillit të Evropës.
  • Komiteti i Ministrave i Këshillit të Evropës mund të ftojë shtete jo anëtare të Organizatës për t’u bërë pjesë e Konventës.